ျမန္​မာအိုမ်ား

Search Results

7:13
ျမန္မာတခြင္ (ျမန္မာအမ်ား မခံစားႏိုင္ေသးတဲ့ စိတၱဇပန္းခ်ီ)

ျမန္မာတခြင္ (ျမန္မာအမ်ား မခံစားႏိုင္ေသးတဲ့ စိတၱဇပန္းခ်ီ) နားလည္ရခက္တယ္လို႔ တခ်ဳိ႕ျမင္ၾကတဲ့ Abstract အမ်ဳိးအစား စိတၱဇပန္းခ်ီေတြအေပၚ နားလည္ခံစားတတ္တဲ့လူေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သိပ္မမ်ားလွဘူးလုိ႔ Abstract ပန္းခ်ီဆရာ ဦးမ်ဳိးခင္က ေျပာလိုက္ပါတယ္၊ မႏၱေလးတိုင္း ျပင္ဦးလြင္ခ႐ိုင္မွာ႐ွိတဲ့ ထန္းရိပ္ညိဳ အႏုပညာျပခန္းဆီကို ျမန္မာတခြင္အစီအစဥ္ကေန မသိဂႌလင္းနဲ႔အတူသြားၿပိီး ပန္းခ်ီဆရာ ဦးမ်ဳိးခင္ရဲ႕ Abstract ပန္းခ်ီကားေတြကို ခံစားၾကည့္ႏိုင္မွာပါ၊

VOA Burmese
18 Oct 2015 · 19K views
4:46
အာရွငါးဖမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ေခတ္သစ္ေက်းကၽြန္ ထိုင္းနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံပိုင္ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ကိုင္ေနၾက တဲ့ ျမန္မာအမ်ား စုပါ၀င္တဲ့ငါးဖမ္းသမားေတြဟာ နားရက္မရွိအလုပ္ လုပ္ ၾကရတဲ့အျပင္ ေလွာင္ အိမ္ေတြ ထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ခံရတာ၊ ႐ိုက္ႏွက္ညွင္း ပမ္းခံရတာေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ ေအပီ သတင္းေဆာင္းပါးကို မခင္ျဖဴေထြးက တင္ျပထားပါတယ္။

အာရွငါးဖမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ေခတ္သစ္ေက်းကၽြန္ ထိုင္းနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံပိုင္ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ကိုင္ေနၾက တဲ့ ျမန္မာအမ်ား စုပါ၀င္တဲ့ငါးဖမ္းသမားေတြဟာ နားရက္မရွိအလုပ္ လုပ္ ၾကရတဲ့အျပင္ ေလွာင္ အိမ္ေတြ ထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ခံရတာ၊ ႐ိုက္ႏွက္ညွင္း ပမ္းခံရတာေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ ေအပီ သတင္းေဆာင္းပါးကို မခင္ျဖဴေထြးက တင္ျပထားပါတယ္။

ေရႊလုပ္သား
27 Mar 2015 · 8.1K views
10:05
#ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသျခင္း ”ႏွင့္” #အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ... 🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳(#Copy.24.12.2019) 🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿(#ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ) (#မွားမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မျပင္ဘဲအမ်ားေနာက္လိုက္ရင္ #အမွားးေတြၾကာၿပီးအမွန္ေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္) (#ဒီေန႔အတြက္အေကာင္းဆုံးေပးခ်င္တဲ့ပို႔စ္တစ္ခုပဲ) "ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား"ရဲ႕ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြေတြအေၾကာင္း"-စာေတြေရးေပးေနတာသိေတာ့ "ဒကာတစ္ေယာက္"က.... “အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ ေတြမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာမွာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသၿပီးေသရတယ္-ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊ "ဟုတ္တယ္"ဆုိရင္, တပည့္ေတာ္ ဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ- ရဟန္းတစ္ပါး ဟာ ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိကုိယ္ ဓားနဲ႔လွီးၿပီး သတ္ေသသြားေပမယ့္ အဲဒီအခုိက္မွာ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔လည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ "ရဟႏၲာ"ျဖစ္သြားရင္ ေနာင္ဘဝ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လားဘုရား၊ ဒါဆုိရင္, ဒီ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတဲ့ကိစၥ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ဘုရား”လုိ႔ ေမးဖူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီ "ဒကာ"ေျပာမွပဲ ဘုန္းဘုန္းအေတြးထဲမွာ, ဒီ"အဖန္ငါးရာငါးကမၻာ ကိစၥ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လဲြေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အလဲြကုိ တင္ျပေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္းနဲ႔ အဖန္ငါးရာငါးကမၻာအေၾကာင္း"ကုိ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္" အခုလုိ တင္ျပျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့, အဲဒီလုိ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလည္း ဘဝေပါင္းငါးရာ တုိင္ေအာင္ အခုလုိပဲ သတ္ၿပီး ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ အေတာ့္ကုိလဲြေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား ေဟာမဟုတ္သလုိ... က်မ္းဂန္မွာပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ "ပိဋကတ္ေတာ္"မွာလာတဲ့ "ဇာတ္ေတာ္တစ္ခု"ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ"ဇာတ္ေတာ္"က- “ဧကနိပါတ္ ၊ မတကဘတၱဇာတ္” ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"မွာ "ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာႀကီးတစ္ဦး"ဟာ, "ေသသူ"ကုိ ရည္စူးၿပီး "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ဖုိ႔ ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာ အဲဒီ"ဆိတ္"ဟာ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ရယ္လည္းရယ္ၿပီး၊ ငုိလည္းငုိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ "ဆရာႀကီး"က... "ဘာေၾကာင့္ ရယ္လည္းရယ္၊ ငိုလည္းငုိတာလဲ?"လုိ႔ေမးေတာ့ "ဆိတ္"က, “ကၽြႏ္ုပ္လည္း အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ... အခု ဆရာႀကီးလုိပဲ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကုိ လည္ျဖတ္သတ္ခဲ့မိလုိ႔ အဲဒီ..."အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြး"ဟာ ဒီဘဝ အထိ "ဘဝေပါင္း (၄၉၉)ဘဝ" တုိင္တုိင္ လည္ျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း။ ဒီလုိဝဋ္ေၾကြးကုိ ေနာက္ တစ္ဘဝပဲ ခံၿပီးရင္ ကုန္ဆုံးေတာ့မွာ... ျဖစ္တာကုိေတြးၿပီး ဝမ္းသာလုိ႔ ရယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔။ ငုိတာကေတာ့- အခု အကၽြႏု္ပ္ကုိ သတ္မယ့္ "ဆရာႀကီး"လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိပဲ "ဘဝေပါင္းငါးရာ အသတ္ခံရေတာ့မွာပါလား"လုိ႔ ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ငုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ "ဆရာႀကီး"ဟာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး "ဆိတ္"ကုိမသတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္... "အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ရွိတဲ့ "ဆိတ္"ဟာ တစ္ေနရာမွာ "မုိးႀကိဳး"ထိလြင္​့လာတဲ့ "ေက်ာက္ခ်ပ္"ထိၿပီး လည္ပင္းျပတ္ကာ ေသသြားခဲ့ရပါတယ္။ "ဝဋ္ေၾကြး"ပါလာေတာ့တစ္ဦး မသတ္လည္း တစ္ခုခုနဲ႔ ေသသြားရတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ"ကုိၾကည့္ရင္- "ဆိတ္"ဟာ အတိတ္ဘဝ လူျဖစ္စဥ္က "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ခ့ဲမိတဲ့ "ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ "ဘဝေပါင္းငါးရာ"တုိင္ေအာင္ အသတ္ခံၿပီး​​ ေသခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ... ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသလုိ႔ "အဖန္ငါးရာ၊ ဘဝငါးရာ"ခံရတာ မဟုတ္ဘဲ, သူမ်ားကုိ သတ္မိတဲ့ "အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"လာ အေၾကာင္းကုိ "နားစြန္နားဖ်ား" ၾကားမိရာက "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ၊ငါးကမၻာ ခံရတယ္"ဆုိၿပီး ျမန္မာမ်ား အမွတ္လဲြေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့... "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာအထိ အဲဒီလုိ ထပ္တူသတ္ေသရမယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ "လဲြေနတယ္"ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေျပာေတာ့- "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတာမဟုတ္ဘူး"ဆုိၿပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာလည္း မလုပ္မိၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မဟုတ္တာဆုိ သိပ္ၿပီးအတုယူတတ္တာ ဆုိေတာ့ သူမ်ားသတ္ေသတာေတြၾကည့္ၿပီးကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္​ သတ္ေသမိမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာပါ။ ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာက... အဲဒီလုိ စိတ္ညစ္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ရဲ႕ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ, ဘယ္လုိမွ "ေကာင္းတဲ့စိတ္အေတြး" မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္၊ ဒီစိတ္နဲ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အဆုံးစီရင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ “ေကာင္းတဲ့ဘုံဘဝ” မွာ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး။ "ေသခါနီးမွာျဖစ္တဲ့ စိတ္အစဥ္"ဟာ ေနာက္"ဘဝ"မွာ အရင္ အက်ိဳးေပး တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ "ေသခါနီးစိတ္အစဥ္"ဟာ "အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္"ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား "သတ္ေသမႈ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး, ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာနဲ႔ သူတပါးကုိ သတ္လိုက္တာ မွာ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ ဘဝငါးရာ အဖန္ငါးရာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ၿပီးေသရတယ္"ဆုိတာ... အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊ သူတ​ပါးကုိ ကုိယ္က သတ္တာဆုိရင္ေတာ့, သတ္တဲ့"စိတ္ေစတနာ"အတုိင္း ဒီ"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ကုိ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတတ္ၿပီး,"အကုသိုလ္"အျပစ္ သိပ္ႀကီးရင္ "ဘဝေပါင္း ငါးရာ"အထိေတာင္ ခံရတတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသမႈအပုိင္း"မွာလည္း- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ သတ္လုိက္တဲ့ အပုိင္း"မွာ "အျပစ္မရွိ"ေပမယ့္။ "ေဒါသအေလ်ာက္ သတ္မိရင္"ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"ဆုိတာ ခုနေျပာသလုိ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ မေကာင္းႏုိင္တဲ့အတြက္, "ေသၿပီးေနာက္ အပါယ္ဘုံဘဝ"ေတြအထိ ေရာက္ေစႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ "ဗုဒၶ"လက္ထက္က “ဝဂၢလိ” အမည္ရွိတဲ့ "မေထရ္တစ္ပါး"ဟာ"ခႏၶာကုိယ္"ကုိၿငီးေငြ႕ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္တဲ့အတြက္ "ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိ ဓားနဲ႔ျဖတ္ၿပီး သတ္ခဲ့တယ္"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္, အဲဒီ"မေထရ္"ဟာ ဒီအခုိက္မွာ "ေဝဒနာ"ကုိ႐ႈ လုိက္တဲ့အတြက္ "ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္"-လုိ႔ “ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ (၄၉)” မွာ ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္း"မွာ ဒီလုိသတ္ေသလုိက္တဲ့အတြက္ "အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံစရာမရွိေတာ့ဘူး"ဆုိတာ သတိျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက- ျမန္မာအမ်ား အမွတ္မွားေနၾကတဲ့ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ လဲြေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေၾကာင္း၊ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္တဲ့ကံ"မဟုတ္ဘဲ "သူမ်ားကုိ သတ္ခဲ့တဲ့ ပါဏာတိပါတ ကံ"မ်ိဳးကသာ "ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံ အႀကီးအေသး"ကုိလုိက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ "ဘဝ ေပါင္းငါးရာ"အထိ ျပန္လည္ အသတ္ခံရတတ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္းမွာ "ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္"တဲ့အတြက္ "ပါဏာတိပါတကံ ကုိ က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္"အတုိင္း ျပန္ခံရတာေတြ မရွိေပမယ့္, "ေလာကဓံ"ကုိ မခံႏုိင္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ဟာ အေသ မေကာင္းတဲ့အတြက္ "ဘဝကူး" လည္း မေကာင္းႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသတာလည္း လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း" သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္- "လဲြေနၾကတဲ့ အလဲြ"ေတြထဲမွာ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသရတတ္တယ္"ဆုိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ "အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အလဲြဟာလည္း နည္းနည္းေလးမဟုတ္ "အမ်ားႀကီးကုိ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု"သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္။ ဒီလုိအလဲြမ်ိဳးကုိ... အစဥ္အဆက္ အ႐ုိးစဲြေနေအာင္ မလဲြမိၾကဖုိ႔နဲ႔ တကယ္ သတ္ခ်င္တယ္​ဆိုရင္​ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ “ကိေလသာ”ေတြကုိသာ အၿပီးသတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း.... လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ အသိဝင္ကာ ျပဳျပင္ႏုိင္ဖုိ႔ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ ဖတ္​ဖူး မွတ္​သားဖူး​ေသာစာစုမ်ားကို ဓမၼဒါန ျပန္​လည္​မွ်​ေဝပူ​ေဇာ္​ပါသည္။

#ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသျခင္း ”ႏွင့္” #အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ... 🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳🌳(#Copy.24.12.2019) 🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿(#ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ) (#မွားမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မျပင္ဘဲအမ်ားေနာက္လိုက္ရင္ #အမွားးေတြၾကာၿပီးအမွန္ေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္) (#ဒီေန႔အတြက္အေကာင္းဆုံးေပးခ်င္တဲ့ပို႔စ္တစ္ခုပဲ) "ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား"ရဲ႕ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြေတြအေၾကာင္း"-စာေတြေရးေပးေနတာသိေတာ့ "ဒကာတစ္ေယာက္"က.... “အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ ေတြမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာမွာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသၿပီးေသရတယ္-ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊ "ဟုတ္တယ္"ဆုိရင္, တပည့္ေတာ္ ဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ- ရဟန္းတစ္ပါး ဟာ ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိကုိယ္ ဓားနဲ႔လွီးၿပီး သတ္ေသသြားေပမယ့္ အဲဒီအခုိက္မွာ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔လည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ "ရဟႏၲာ"ျဖစ္သြားရင္ ေနာင္ဘဝ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လားဘုရား၊ ဒါဆုိရင္, ဒီ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတဲ့ကိစၥ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ဘုရား”လုိ႔ ေမးဖူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီ "ဒကာ"ေျပာမွပဲ ဘုန္းဘုန္းအေတြးထဲမွာ, ဒီ"အဖန္ငါးရာငါးကမၻာ ကိစၥ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လဲြေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အလဲြကုိ တင္ျပေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္းနဲ႔ အဖန္ငါးရာငါးကမၻာအေၾကာင္း"ကုိ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္" အခုလုိ တင္ျပျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့, အဲဒီလုိ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလည္း ဘဝေပါင္းငါးရာ တုိင္ေအာင္ အခုလုိပဲ သတ္ၿပီး ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ အေတာ့္ကုိလဲြေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား ေဟာမဟုတ္သလုိ... က်မ္းဂန္မွာပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ "ပိဋကတ္ေတာ္"မွာလာတဲ့ "ဇာတ္ေတာ္တစ္ခု"ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ"ဇာတ္ေတာ္"က- “ဧကနိပါတ္ ၊ မတကဘတၱဇာတ္” ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"မွာ "ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာႀကီးတစ္ဦး"ဟာ, "ေသသူ"ကုိ ရည္စူးၿပီး "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ဖုိ႔ ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာ အဲဒီ"ဆိတ္"ဟာ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ရယ္လည္းရယ္ၿပီး၊ ငုိလည္းငုိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ "ဆရာႀကီး"က... "ဘာေၾကာင့္ ရယ္လည္းရယ္၊ ငိုလည္းငုိတာလဲ?"လုိ႔ေမးေတာ့ "ဆိတ္"က, “ကၽြႏ္ုပ္လည္း အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ... အခု ဆရာႀကီးလုိပဲ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကုိ လည္ျဖတ္သတ္ခဲ့မိလုိ႔ အဲဒီ..."အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြး"ဟာ ဒီဘဝ အထိ "ဘဝေပါင္း (၄၉၉)ဘဝ" တုိင္တုိင္ လည္ျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း။ ဒီလုိဝဋ္ေၾကြးကုိ ေနာက္ တစ္ဘဝပဲ ခံၿပီးရင္ ကုန္ဆုံးေတာ့မွာ... ျဖစ္တာကုိေတြးၿပီး ဝမ္းသာလုိ႔ ရယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔။ ငုိတာကေတာ့- အခု အကၽြႏု္ပ္ကုိ သတ္မယ့္ "ဆရာႀကီး"လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိပဲ "ဘဝေပါင္းငါးရာ အသတ္ခံရေတာ့မွာပါလား"လုိ႔ ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ငုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ "ဆရာႀကီး"ဟာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး "ဆိတ္"ကုိမသတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္... "အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ရွိတဲ့ "ဆိတ္"ဟာ တစ္ေနရာမွာ "မုိးႀကိဳး"ထိလြင္​့လာတဲ့ "ေက်ာက္ခ်ပ္"ထိၿပီး လည္ပင္းျပတ္ကာ ေသသြားခဲ့ရပါတယ္။ "ဝဋ္ေၾကြး"ပါလာေတာ့တစ္ဦး မသတ္လည္း တစ္ခုခုနဲ႔ ေသသြားရတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ"ကုိၾကည့္ရင္- "ဆိတ္"ဟာ အတိတ္ဘဝ လူျဖစ္စဥ္က "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ခ့ဲမိတဲ့ "ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ "ဘဝေပါင္းငါးရာ"တုိင္ေအာင္ အသတ္ခံၿပီး​​ ေသခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ... ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသလုိ႔ "အဖန္ငါးရာ၊ ဘဝငါးရာ"ခံရတာ မဟုတ္ဘဲ, သူမ်ားကုိ သတ္မိတဲ့ "အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"လာ အေၾကာင္းကုိ "နားစြန္နားဖ်ား" ၾကားမိရာက "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ၊ငါးကမၻာ ခံရတယ္"ဆုိၿပီး ျမန္မာမ်ား အမွတ္လဲြေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့... "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာအထိ အဲဒီလုိ ထပ္တူသတ္ေသရမယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ "လဲြေနတယ္"ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေျပာေတာ့- "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတာမဟုတ္ဘူး"ဆုိၿပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာလည္း မလုပ္မိၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မဟုတ္တာဆုိ သိပ္ၿပီးအတုယူတတ္တာ ဆုိေတာ့ သူမ်ားသတ္ေသတာေတြၾကည့္ၿပီးကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္​ သတ္ေသမိမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာပါ။ ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာက... အဲဒီလုိ စိတ္ညစ္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ရဲ႕ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ, ဘယ္လုိမွ "ေကာင္းတဲ့စိတ္အေတြး" မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္၊ ဒီစိတ္နဲ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အဆုံးစီရင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ “ေကာင္းတဲ့ဘုံဘဝ” မွာ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး။ "ေသခါနီးမွာျဖစ္တဲ့ စိတ္အစဥ္"ဟာ ေနာက္"ဘဝ"မွာ အရင္ အက်ိဳးေပး တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ "ေသခါနီးစိတ္အစဥ္"ဟာ "အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္"ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား "သတ္ေသမႈ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး, ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာနဲ႔ သူတပါးကုိ သတ္လိုက္တာ မွာ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ ဘဝငါးရာ အဖန္ငါးရာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ၿပီးေသရတယ္"ဆုိတာ... အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊ သူတ​ပါးကုိ ကုိယ္က သတ္တာဆုိရင္ေတာ့, သတ္တဲ့"စိတ္ေစတနာ"အတုိင္း ဒီ"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ကုိ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတတ္ၿပီး,"အကုသိုလ္"အျပစ္ သိပ္ႀကီးရင္ "ဘဝေပါင္း ငါးရာ"အထိေတာင္ ခံရတတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသမႈအပုိင္း"မွာလည္း- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ သတ္လုိက္တဲ့ အပုိင္း"မွာ "အျပစ္မရွိ"ေပမယ့္။ "ေဒါသအေလ်ာက္ သတ္မိရင္"ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"ဆုိတာ ခုနေျပာသလုိ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ မေကာင္းႏုိင္တဲ့အတြက္, "ေသၿပီးေနာက္ အပါယ္ဘုံဘဝ"ေတြအထိ ေရာက္ေစႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ "ဗုဒၶ"လက္ထက္က “ဝဂၢလိ” အမည္ရွိတဲ့ "မေထရ္တစ္ပါး"ဟာ"ခႏၶာကုိယ္"ကုိၿငီးေငြ႕ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္တဲ့အတြက္ "ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိ ဓားနဲ႔ျဖတ္ၿပီး သတ္ခဲ့တယ္"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္, အဲဒီ"မေထရ္"ဟာ ဒီအခုိက္မွာ "ေဝဒနာ"ကုိ႐ႈ လုိက္တဲ့အတြက္ "ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္"-လုိ႔ “ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ (၄၉)” မွာ ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္း"မွာ ဒီလုိသတ္ေသလုိက္တဲ့အတြက္ "အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံစရာမရွိေတာ့ဘူး"ဆုိတာ သတိျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက- ျမန္မာအမ်ား အမွတ္မွားေနၾကတဲ့ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ လဲြေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေၾကာင္း၊ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္တဲ့ကံ"မဟုတ္ဘဲ "သူမ်ားကုိ သတ္ခဲ့တဲ့ ပါဏာတိပါတ ကံ"မ်ိဳးကသာ "ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံ အႀကီးအေသး"ကုိလုိက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ "ဘဝ ေပါင္းငါးရာ"အထိ ျပန္လည္ အသတ္ခံရတတ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္းမွာ "ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္"တဲ့အတြက္ "ပါဏာတိပါတကံ ကုိ က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္"အတုိင္း ျပန္ခံရတာေတြ မရွိေပမယ့္, "ေလာကဓံ"ကုိ မခံႏုိင္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ဟာ အေသ မေကာင္းတဲ့အတြက္ "ဘဝကူး" လည္း မေကာင္းႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသတာလည္း လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း" သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္- "လဲြေနၾကတဲ့ အလဲြ"ေတြထဲမွာ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသရတတ္တယ္"ဆုိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ "အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အလဲြဟာလည္း နည္းနည္းေလးမဟုတ္ "အမ်ားႀကီးကုိ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု"သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္။ ဒီလုိအလဲြမ်ိဳးကုိ... အစဥ္အဆက္ အ႐ုိးစဲြေနေအာင္ မလဲြမိၾကဖုိ႔နဲ႔ တကယ္ သတ္ခ်င္တယ္​ဆိုရင္​ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ “ကိေလသာ”ေတြကုိသာ အၿပီးသတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း.... လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ အသိဝင္ကာ ျပဳျပင္ႏုိင္ဖုိ႔ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ ဖတ္​ဖူး မွတ္​သားဖူး​ေသာစာစုမ်ားကို ဓမၼဒါန ျပန္​လည္​မွ်​ေဝပူ​ေဇာ္​ပါသည္။

Ashin Kusala
24 Dec 2019 · 893 views
1:48
ရခိုင္ေက်ာက္ရိုးရာဇ၀င္ အနာဂတ္သို ့ ဗ်ာဒိတ္စကားမ်ား """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" #ရခိုင္ျပည္ ဓညဝတီ၌ စႏၵသူရိယမင္း လက္ထက္အခါက ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဓညဝတီသို႔ၾကြေရာက္ေတာ္မူၿပီး ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕ ဝက္သတိုးေတာင္၌ တစ္ဝါက်ဥ္းေအာင္းေတာ္မူစဥ္ စႏၵာသူရိယမင္း ေလွ်ာက္ထား၍ ဘုရားသွ်င္ ဗ်ာဒိစကား မိန္းေတာ္မူခဲ့သည္။ “တကာေတာ္ ငါ၏သာသနာ ကုန္ဆံုးလုနီးအခါ လူသားတို႔ ကာလေျပာင္းျပန္ ဆုတ္ယုတ္လွ်က္ သာသနာသည္ လူ႔ေလာက၏ အမွားျဖစ္ရန္အေၾကာင္းကို မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္။” ထိုမိန္႔ၾကားေတာ္မူသည့္ ဗ်ာဒိစကားကို ၎အတိုင္းပင္ ရခိုင္ေက်ာ္ရိုးရာဇဝင္၌ အထင္အရွားရွိေနေပသည္။ ၎ဗ်ာဒိစကားမွာ-- (၁)-မုသားမေျပာလ်င္ လူမိုက္၊ မေကာင္းၾကံလ်င္ သမာဓိ၊ ပညာရွိကိုဖယ္၍ထား၊ မိုက္ႏိုင္မွေသာတာပန္၊ ကုန္းတိုက္လ်င္ ေက်းဇူးရွင္၊ မုန္႔ေပးလ်င္ က်မ္းကန္တတ္၊ ေရႊကပ္သည့္ ဘုရားမွလူရိုေသ၊ ျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂)-သာသနာသကၠရာဇ္=၂၅၀၀-ေက်ာ္သည့္အခါ ျပည္ရြာဆူပူျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၃)-တိုင္းသူျပည္သား၊ ေယာက်္ား မိမဟူသမွ်မွာ ရန္စမေအး စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္၊ တဖန္ ဒါးျမ သူပုန္ထ၍၊ ရာဇာလုပ္သူ ေအးမူမရွိ ျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၄)-မင္းကအလြတ္၊ ျပည္ဥပါဒ္လည္းျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၅)-သူမင္း၊ငါမင္း၊ အခ်င္းခ်င္းလည္း စစ္ခင္းထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၆)-ရဟန္းစစ္ကမနာလို၊ ျပည္ရြာကို ႏွစ္ျခမ္းခြဲလိမ္႔မည္။ (၇)-အရြာရြာမွာ ၾကင္နာမႈကင္း ေဒါသျပင္း၍ အဘတစ္ျခား သားတစ္ျခားလည္းျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၈)-ပို႔ဆြမ္းမႏိူင္၊ ကိုယ္တိုင္ခ်က္စား ရဟန္းမ်ားလည္း သပိတ္မသံုး အိုးကိုသံုးလို႔ ဂတံုးထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၉)-ထိုသည့္အခါ ေယာက်္ားမ်ားလည္း ေရွ႕ကအထံုး ေယာင္ထံုးလည္းေပ်ာက္ ဆံေတာ္ႏွင့္လည္းမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၀)-ေဆးတန္မဟုတ္ ၀ါးေခါင္းပိုင္းကို အဟုတ္ထိုခါ ေသာက္လိမ့္မည္။ (၁၁)-၀ိပႆနာ အရြာရြာမွာ သူ႔ဟာမမွန္ ငါသာမွန္၍ ျငင္းခုန္ရန္စပြါးလိမ္႔မည္။ (၁၂)-မိန္းမလင္ျပန္ အမွန္ထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၃)-ထပိန္ပါးပါး အက်ၤ ီပါးကို အမ်ားမိန္းမ၀တ္လိမ္႔မည္။ (၁၄)-ရွက္ေၾကာက္ကင္းကြာ ထိုအခါလည္း အမွန္မုခ်မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၅)-ဣေျႏၵမထား မိန္းမမ်ားကို ေျမွာက္စားရံုေတာ္တင္လိမ္႔မည္။ (၁၆)-သူ႔လင္ ငါ့လင္ လိုခ်င္ေလာဘ လင္လုမလည္း အယုတ္ထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၇)-ေက်ာင္းကန္ဇရပ္၊ အရပ္ရပ္ကို ခြဲဖ်က္ျပဳလုပ္မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၈)-သတိမထား က်င့္ေဖါက္ျပား၍ တရားမရွိ လူဒိ႒ိတို႔ အေသအေပ်ာက္မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၉)-ေတာင္ႀကီး လမ္းႀကီး အၿပီးထိုခါၿပိဳလိမ္႔မည္။ (၂၀)-မၾကာခဏ ေလျပင္းမုန္းတိုင္း မဆိုင္းထိုခါတိုက္လိမ္႔မည္။ (၂၁)-သီလျဖဴစင္ ရဟန္းရွင္တို႔ ထိုတြင္စိတ္ႀကီးညစ္လိမ္႔မည္။ (၂၂)-ဗုဒၶဘာသာ ေရာင္အ၀ါလည္း မလင္းထိုခါ ညွိဳးလိမ္႔မည္။ (၂၃)-ေက်ာင္းကန္ဇရပ္ အျမတ္ျမတ္ကို လူဆိုးဖ်က္၍ မခြ်တ္ထိုခါၿပိဳလိမ္မည္။ (၂၄)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ရြာဆူပြတ္ ငတ္မြတ္ေဘးႀကီးဆိုက္လိမ္႔မည္။ (၂၅)-မိုးေလမမွန္ ကံသံုးတန္ႏွင့္ ေတြ႔လိမ္႔မည္။ (၂၆)-ႀကီးသူစကား ငယ္သူနားမွာ အမွားထိုခါၾကားလိမ္႔မည္။ (၂၇)-ေလာဘပိတ္ဖံုး ျပည္လံုးဒိ႒ိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂၈)-အမိမျမင္ သားမျမင္ ထိုတြင္ဒိ႒ိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂၉)-ထိုသည့္အခါ မိစၦာအယူ ႀကီးသူငယ္သား အယူမွား၍ တရားပ်က္ကြယ္ျဖစ္လိမ္႕မည္။ (၃၀)-က်င့္ဝတ္မမွန္ စိတ္ေဖါက္ျပန္၍ တရားခြ်တ္ယြင္း မိမပ်က္တို႔ အဝတ္မလံုျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၁)-ပ်ိဳပ်ိဳအိုအို ေမာင္ကို အိမ္ေထာင္ျပဳလိမ္႔မည္။ (၃၂)-အသေရထင့္ လူ႔အက်င့္လည္း မခြ်တ္ထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၃၃)-ေက်ာင္းထိုင္ရဟန္း အက်င့္ဆန္း၍ ရဟန္းမယားယူလိမ္႔မည္။ (၃၄)-အသေရအရွက္ လူ႔က်င့္၀တ္လည္း မခြ်တ္ထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၃၅)-တစ္ရာ့တစ္ပါး လူမ်ိဳးမ်ားလည္း ျခားနားမရွိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၆)-ေက်ာင္းအိမ္မေရြးတစိတ္ထဲလည္းျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၇)-ၿမိဳ႕ရြာျပည္သူ အပူဒုကၡမ်ားလိမ္႔မည္။ (၃၈)-ငတ္ႀကီးမြတ္ႀကီး ထိုဟာမ်ားလည္းျဖစ္လိမ္မည္။ (၃၉)-တရားမသိ ေမာဟမိ၍ ဒိ႒ိထိုခါမ်ားလိမ္မည္။ (၄၀)-ဘုရားေက်ာင္းကန္ ထိုအခါလည္း အမွန္မုခ်က္ပ်က္လိမ္႔မည္။ (၄၁)-ရတနာသံုးပါးဆိုသည္မ်ားကို အမွားလူထုထင္လိမ္႔မည္။ (၄၂)-ႀကီးသူအ၀တ္ ငယ္သူဝတ္ အဝတ္ထိုခါမ်ားလိမ္မည္။ (၄၃)-ေရႊေငြကိန္းေပ်ာက္ ေရွ႕ေနာက္သိျမင္ ရဟန္းရွင္လူ ခပ္သိမ္းသူမွာ စိတ္ပူေသာကမ်ားလိမ္႔မည္။ (၄၄)-သာသနာထြဋ္ ျမတ္ရဟန္းတို႔ အႏြမ္းထိုခါျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၅)-ဂုဏ္သေရရွိသူက သဘင္သမား၊ ဘုရားလူႀကီးက ေရႊကိုခိုး၊ အမ်ိဳးေကာင္းသၼီးကပိုက္ဆံ(ေဖးသာ)ရွာ၊ ဘုရားတကာကအရက္ေရာင္း၊ ဘုန္းႀကီးက ဇာတ္ကိုေထာင္၊ရဟန္းေတာ္က ဘိန္းကိုစား၊ လင္ရွိမယားက အပ်ိဳလုပ္၊ အရြယ္ယုတ္သူက အေရာင္တင္၊ အပ်ိဳမ၀င္ကရဲစား(ရည္းစား)ထား၊ ဆင္းရဲသားက သူေ႒းေယာင္၊ အဝတ္ေျပာင္မွ လူရိုေသ၊ အမိအဖက ကြ်န္ယုတ္ေကာင္း၊ သားသမီးက သခင္ေလာင္း၊ ေတာင္ေျမာက္မသိသူကို ေရွ႕ေဆာင္ထား၊ ေငြမ်ားလွ်င္ တရားႏိုင္၊ ရံုးထိုင္သူကလွ်ာႏွစ္ခြ၊ သဒၶါအေရးေျပာသူက တဏွာျဖစ္၊ ပဗၺဇၨိတရဟန္းက အေဖၚေရာေႏွာ၊ တကာဘုန္းႀကီးႏွင့္ တကာမ၊ တရားျပသူက စာမတတ္၊ မတတ္ခ်င္သူက မသူေတာ္၊ လူေဘာ္လူၾကြားမွ အမ်ားယံု၊ ေငြကုန္ခံႏိုင္မွ တရားတက္၊ ဘုရားတည္သူက အျမတ္စား၊ နတ္၊သိၾကားကိုျပ၍ ေငြကိုယူ၊ ေပၚေတာ္မူကို လွည့္၍ေရာင္း၊ ေက်ာင္းကန္ဘုရားျပ၍ ေငြသတၱာလုပ္၊ သုတ္အဘိဓမၼာ သီခ်င္းျဖစ္၊ ခ်စ္ခင္သမွ် သမုဒၵယ တဏွာ၊ ဥပသကာအလုပ္ႏွင့္ မယားကိုေကြ်း၊ အသက္ေမြးမႈႏွင့္ ရဟန္းေယာင္၊ သဒၶါရွားပါးလို႔ ဒါနကိုဝယ္၊ သံသရာရွည္တယ္လို႔ အလွဴကိုမေပး၊ အေၾကြးေပးသူက ကြ်န္ႏွင့္တူ၊ ေၾကြးယူသူက သခင္ျဖစ္၊ မိဘအေပၚမွာအဆိုးႀကီးဆိုး၊ ေယာကၡမကိုေတာ့ အေကာင္းေျပာ၊ ဗိုလ္မယားလုပ္ခ်င္သူက တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္သၼီး၊ ေက်ာင္ထိုင္ဘုန္းႀကီးမွ ဂုဏ္ထင္ေပၚ၊ ဘုန္းႀကီးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြကို အပ်ိဳ အအိုေတြကဝိုင္း၊ ဘုရားတံတိုင္းမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳ၊ ကမၼ႒ာန္းလုပ္ရန္ ေအာင္သြယ္လုပ္၊ ဂိုဏ္းအုပ္ဆရာေတာ္က မိမကို ရဟန္းျပဳ၊ မယ္သီလက ပူဆြဲေဆာင္မ၊ ေဆာင္ဒါက အပ်ိဳတစ္ခုလပ္၊ က်မ္းကန္မတတ္သူက ပရမတ္စကားေျပာ၊ တရားေဟာဘုန္းႀကီးက ဟာသျဖစ္၊ နိဗၺာန္ဆုေတာင္းသမွ် ၾကက္ဝက္ေသ၊ အခါႀကီးရက္ႀကီးႀကံဳက အသားသတ္သူမွာ အျမတ္ရ၊ သီလေဆာက္တည္သူက အေကာင္းႀကိဳက္၊ လူမိုက္ႏွင့္ေပါင္းသူက အသက္ရွည္၊ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္သူကို လူမယံု၊ ရိုးသားသူက အတိုးယူ၊ ေက်ာင္းကန္ဘုရား၌ ခိုက္ရန္ျဖစ္၊ ဆရာအသစ္ ေက်ာင္းကိုထိုင္၊ မေသခင္က မိဖ ဆရားသၼားကို ပုတ္ခတ္ အေမြလု၊ မသာ အသုဘခ်သူက သီခ်င္းဆို၊ တရားမွန္ကို အမွားယူ၊ မယ္သူေတာ္က ရဲစား(ရည္းစာ)ထား၊ ဘုရားသြားရင္း လင္ရ၊ တရားနာရင္း အိမ္ေထာင္က်၊ ဘာဝနာပြါးရင္း မ်က္ေစာင္းထိုးလည္း ျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၆)-ရဟန္းဦးစီး အၿပီးထိုခါ ၿမိဳ႕ျပည္ရြာမွာ မဟာတပ္ႀကီးဖြဲ႔လိမ္႔မည္။ (၄၇)-သာသနာတဝက္မခြ်တ္ထိုခါ မွန္စြာစစ္ႀကီးျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၈)-ပါပလူမိ်ဳး အက်င့္ဆိုးတို႔ အရိုးေတာင္ႏွယ္ပံုလိမ္႔မည္။ (၄၉)-မုဏိႏွစ္ပါး ေခြ်းကားၿပိဳင္ၿပိဳင္ ထြက္လိမ္႔မည္။ (၅၀)-ေျမႀကီးငလွ်င္လႈပ္လိမ္႔မည္။ (၅၁)-မိုးျပင္းေလျပင္း တိုက္ေခတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပည္တြင္း ျပည္ရြာပ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၂)-ရမ္းၿဗဲ မာန္ေအာင္ အိမ္တစ္ေထာင္ႏွင့္ ႏွစ္ေကာင္ကြ်ဲႏြားက်န္လိမ္႔မည္။ (၅၃)-ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕ႀကီး အၿပီးထိုခါၿပိဳလိမ္႔မည္။ (၅၄)-ရမ္းၿဗဲ မာန္ေအာင္ သတိေဆာင္ ဥာဏ္ေရာင္လင္းမွလြတ္လိမ္႔မည္။ (၅၅)-မယူျမစ္ႀကီး လႈိင္းႀကီးထ၍ ရွိသမွ်လူ ျပဳန္းလိမ္႔မည္။ (၅၆)-ဂစၦပနဒီ သရီရမ္းေခ်ာင္း အေပါင္းလူတို႔ပ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၇)-ျမန္မာျပည္ကို မသြယ္မွန္စြာ မသမာတရုပ္ဖ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၈)-ကုလားတရုပ္ ရန္ေဘးခ်က္ေၾကာင့္ ဗမာ ရခိုင္ ထိုခါစစ္ပြဲျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၅၉)-ျမန္မာျပည္ႀကီး အၿပီးထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၆၀)-ေအာက္သားမတစ္စံု ဆန္တစ္ဒံုႏွင့္ လိုလိုသမွ် မုခ်ထိုခါရလိမ္႔မည္။ (၆၁)-ေရႊတိဂံုဘုရား ျမတ္ရွင္ေစာကို ကုလား တရုပ္ဖ်က္လိမ္႔မည္။ (၆၂)-ျမန္မာအမ်ား လက္နက္စြဲကိုင္ မခံႏိုင္၍ စစ္ၿပိဳင္လည္းထိုး၊ အယုတ္ထိုခါ ေရွ႕ဗမာတို႔ ေသြးေခ်ာင္းထိုခါစီးလိမ္႔မည္။ (၆၃)-သံုးႏွစ္တိုင္တိုင္ အႏိုင္ယူခါ ျမန္မာျပည္္ကို မသမာတရုပ္စိုးလိမ္႔မည္။ (၆၄)-တရုပ္ကရႈံး ဗမာျပဳန္း စံုးစံုးထိုခါနစ္လိမ္႔မည္။ (၆၅)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ဓညာမွာ မဟာမုဏိ ေစတီျမတ္ကို ေခြးအမ်ိဳးကုလားဆိုးတို႔ လူမ်ိဳးကိုဖ်က္ လုယက္တိုက္ခိုက္ျပဳလိမ္႔မည္။ (၆၆)-မ်ိဳးျမတ္ရခိုင္ ဓညျပည္သား ေယာက်္ားမိမ ဒုတ္ဓားစသည္ ရသည့္လက္နက္ ဆြဲလွ်က္ကိုင္ၿပီး စစ္ႀကီးထိုခါျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၆၇)-ထုိသည့္အခါ ေရမွာနဂါး ေက်ာက္ငႏြားးတို႔ ေၾကာက္၍ေပၚလာ စစ္ပြဲမွာလည္း မွန္စြာမုခ်က္ရပ္လိမ္႔မည္။ (၆၈)-ထိုသည့္အခါ မင္းစႀက္ာႏွင့္ ၀ိဇၨာအေပါင္း ကူညီေလာင္း၍ ရွိသမွ်ရန္စ ျပည္ဓညမွာ မုခ်က္ထိုခါရွင္းလိမ္႔မည္။ (၆၉)-အေနာက္ကုလား ပစၥည္းမ်ားကို သေဘၤာယာဥ္ႏွင့္ မုခ်တင္ေဆာင္ေျပးလိမ္႔မည္။ (၇၀)-ရခိုင္ျပည္သား လူအမ်ားလည္း တရားထိုခါေစာင့္လိမ္႔မည္။ (၇၁)-ထိုသည့္အခါ မဟာမုဏိ ဘုရားႀကီးလည္းေပၚလိမ္႔မည္။ (၇၂)-ရွင္ေတာ္ဘုရားမွာ ျပည္ျမန္မာက ၾကြလာၿပီးေနာက္ ျမင့္ေမာက္ရွိေန(ငါးက်ီးေတာင္ဖ်ား)မွာ ရုပ္ပြါးကိုယ္ေတာ္ ထိုခါသံုးဝါဆိုလိမ္႔မည္။ (၇၃)-ထိုသည္အခါ ေရႊက်ံဘုရား ၾကြျငားအမွန္ေရာက္လိမ္႔မည္။ (၇၄)-ထိုသည့္အခါ သမိုင္းအရ ျပည္ဓညမွာ ေရႊအထင္ရွား သြန္းလုပ္ထားသည့္ ဘုရားမဟာက်ီ တစ္လီမက်န္ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (ရ၅)-ရာဇာမင္းသား သြန္းလုပ္ထားသည့္ ဘုရားျမတ္စြာ မွန္စြာထိုခါ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (၇၆)-တဖန္ထိုမွ မင္းေစာလွ၏ တည္ထားဘုရား ဒုကၠန္သိန္သို႔ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (၇၇)-တပါးထိုသူ ဖေယာင္းယူသည္ မင္းဘူးတည္ထား ကိုးေသာင္းလႈိင္ေခါင္း ကိုယ္ေတာ္က်ိန္းလိမ္႔မည္။ (၇၈)-ခုခါမတရား က်င့္ေနျငား၍ တရားဖ်က္သူ အပူဒုကၡေရာက္လိမ္႔မည္။ (၇၉)-ထိုသံၾကားရ ေၾကာက္ကိန္းလွ မုခ်ထိုခါေတြ႔လိမ္႔မည္။ (၈၀)-ဘုရားမသိ ထိုျပည္ရြာမွာ မွန္စြာမုခ်ေပ်ာက္လိမ့္မည္။ (၈၁)-မူဆလင္ကုလား လူမ်ိဳးမ်ားတို႔ အမ်ားထိုခါျပန္လိမ္႔မည္။ (၈၂)-ဖေယာင္းလူမ်ိဳးအက်င့္ဆိုးတို႔ တန္ဘိုးမရွိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၈၃)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ဓညာမွာ မဟာၿမိဳ႕ႀကီး ေဝသာလီမွာတည္လိမ္႔မည္။ (၈၄)-ေျမာက္ဦးနန္းရာ မဟာသိမ္ႀကီး အၿပီးထိုခါေဆာက္လိမ္႔မည္။ (၈၅)-ရွင္ေတာ္ဘုရား ၾကြေရာက္လာျငား မမွားထိုသိမ္ က်ိန္းလိမ္႔မည္။ (၈၆)-မင္းတို႔ႀကိဳဆို လူပုဂၢိဳလ္တို႔ ထိုထိုသီလျပည့္လိမ္႔မည္။ (၈၇)-ဖေယာင္းလူမ်ိဳး တန္ခိုးမရွိ ျပည္ျမန္မာက ထြက္ခြာၿပီးေနာက္ သူမင္း ငါမင္း အခ်င္းခ်င္းတို႔ စစ္ခင္းထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၈၈)-တိုင္းသူျပည္သား လူအမ်ားမွာ အမိမဲ့သား ေရနည္းငါးသို႔ မင္းကမရွိ ထင္မိထင္ရာ လူတကာတို႔ မိစၦာဝါဒ ကဲ့သို႔ မမွ်တရား ႏိုင္သူက ျပဳလိမ္႔မည္။ (၈၉)-ျမန္မာ ရခိုင္ပ်က္စီးတိုင္၍ ကယ္ႏိုင္သူရွား ျပည္သား ဒုကၡေရာက္လိမ္႔မည္။ (၉၀)-ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ စိုးသည့္မင္းစစ္ မရွိခိုက္ကို အလိုက္သင့္စြာ ေနတတ္ပါက တရားသူ တရားကူက လု႔ယူမရဘဲ ဒုကၡထြက္လိမၼည္။ (၉၁)-ရတနာသံုးပါး ျမတ္တရားကို အၿမဲမကြာ ကိုးကြယ္ပါ၍ ေန႔ညမျပတ္ ဆည္းကပ္ၾကပါေလ အို..ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔----------။ ဤသည္ကား စႏၵာသူရိယမင္းလက္ထက္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ရခိုင္ျပည္သို ၾကြခ်ီလာ၍ ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ဗ်ာဒိတ္တရားေတာ္ျဖစ္ေလသည္။ ရကၡိင္ သမိုင္းအမီြသ်ွင္

ရခိုင္ေက်ာက္ရိုးရာဇ၀င္ အနာဂတ္သို ့ ဗ်ာဒိတ္စကားမ်ား """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" #ရခိုင္ျပည္ ဓညဝတီ၌ စႏၵသူရိယမင္း လက္ထက္အခါက ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဓညဝတီသို႔ၾကြေရာက္ေတာ္မူၿပီး ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕ ဝက္သတိုးေတာင္၌ တစ္ဝါက်ဥ္းေအာင္းေတာ္မူစဥ္ စႏၵာသူရိယမင္း ေလွ်ာက္ထား၍ ဘုရားသွ်င္ ဗ်ာဒိစကား မိန္းေတာ္မူခဲ့သည္။ “တကာေတာ္ ငါ၏သာသနာ ကုန္ဆံုးလုနီးအခါ လူသားတို႔ ကာလေျပာင္းျပန္ ဆုတ္ယုတ္လွ်က္ သာသနာသည္ လူ႔ေလာက၏ အမွားျဖစ္ရန္အေၾကာင္းကို မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္။” ထိုမိန္႔ၾကားေတာ္မူသည့္ ဗ်ာဒိစကားကို ၎အတိုင္းပင္ ရခိုင္ေက်ာ္ရိုးရာဇဝင္၌ အထင္အရွားရွိေနေပသည္။ ၎ဗ်ာဒိစကားမွာ-- (၁)-မုသားမေျပာလ်င္ လူမိုက္၊ မေကာင္းၾကံလ်င္ သမာဓိ၊ ပညာရွိကိုဖယ္၍ထား၊ မိုက္ႏိုင္မွေသာတာပန္၊ ကုန္းတိုက္လ်င္ ေက်းဇူးရွင္၊ မုန္႔ေပးလ်င္ က်မ္းကန္တတ္၊ ေရႊကပ္သည့္ ဘုရားမွလူရိုေသ၊ ျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂)-သာသနာသကၠရာဇ္=၂၅၀၀-ေက်ာ္သည့္အခါ ျပည္ရြာဆူပူျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၃)-တိုင္းသူျပည္သား၊ ေယာက်္ား မိမဟူသမွ်မွာ ရန္စမေအး စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္၊ တဖန္ ဒါးျမ သူပုန္ထ၍၊ ရာဇာလုပ္သူ ေအးမူမရွိ ျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၄)-မင္းကအလြတ္၊ ျပည္ဥပါဒ္လည္းျဖစ္လိမ႔္မည္။ (၅)-သူမင္း၊ငါမင္း၊ အခ်င္းခ်င္းလည္း စစ္ခင္းထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၆)-ရဟန္းစစ္ကမနာလို၊ ျပည္ရြာကို ႏွစ္ျခမ္းခြဲလိမ္႔မည္။ (၇)-အရြာရြာမွာ ၾကင္နာမႈကင္း ေဒါသျပင္း၍ အဘတစ္ျခား သားတစ္ျခားလည္းျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၈)-ပို႔ဆြမ္းမႏိူင္၊ ကိုယ္တိုင္ခ်က္စား ရဟန္းမ်ားလည္း သပိတ္မသံုး အိုးကိုသံုးလို႔ ဂတံုးထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၉)-ထိုသည့္အခါ ေယာက်္ားမ်ားလည္း ေရွ႕ကအထံုး ေယာင္ထံုးလည္းေပ်ာက္ ဆံေတာ္ႏွင့္လည္းမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၀)-ေဆးတန္မဟုတ္ ၀ါးေခါင္းပိုင္းကို အဟုတ္ထိုခါ ေသာက္လိမ့္မည္။ (၁၁)-၀ိပႆနာ အရြာရြာမွာ သူ႔ဟာမမွန္ ငါသာမွန္၍ ျငင္းခုန္ရန္စပြါးလိမ္႔မည္။ (၁၂)-မိန္းမလင္ျပန္ အမွန္ထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၃)-ထပိန္ပါးပါး အက်ၤ ီပါးကို အမ်ားမိန္းမ၀တ္လိမ္႔မည္။ (၁၄)-ရွက္ေၾကာက္ကင္းကြာ ထိုအခါလည္း အမွန္မုခ်မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၅)-ဣေျႏၵမထား မိန္းမမ်ားကို ေျမွာက္စားရံုေတာ္တင္လိမ္႔မည္။ (၁၆)-သူ႔လင္ ငါ့လင္ လိုခ်င္ေလာဘ လင္လုမလည္း အယုတ္ထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၇)-ေက်ာင္းကန္ဇရပ္၊ အရပ္ရပ္ကို ခြဲဖ်က္ျပဳလုပ္မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၈)-သတိမထား က်င့္ေဖါက္ျပား၍ တရားမရွိ လူဒိ႒ိတို႔ အေသအေပ်ာက္မ်ားလိမ္႔မည္။ (၁၉)-ေတာင္ႀကီး လမ္းႀကီး အၿပီးထိုခါၿပိဳလိမ္႔မည္။ (၂၀)-မၾကာခဏ ေလျပင္းမုန္းတိုင္း မဆိုင္းထိုခါတိုက္လိမ္႔မည္။ (၂၁)-သီလျဖဴစင္ ရဟန္းရွင္တို႔ ထိုတြင္စိတ္ႀကီးညစ္လိမ္႔မည္။ (၂၂)-ဗုဒၶဘာသာ ေရာင္အ၀ါလည္း မလင္းထိုခါ ညွိဳးလိမ္႔မည္။ (၂၃)-ေက်ာင္းကန္ဇရပ္ အျမတ္ျမတ္ကို လူဆိုးဖ်က္၍ မခြ်တ္ထိုခါၿပိဳလိမ္မည္။ (၂၄)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ရြာဆူပြတ္ ငတ္မြတ္ေဘးႀကီးဆိုက္လိမ္႔မည္။ (၂၅)-မိုးေလမမွန္ ကံသံုးတန္ႏွင့္ ေတြ႔လိမ္႔မည္။ (၂၆)-ႀကီးသူစကား ငယ္သူနားမွာ အမွားထိုခါၾကားလိမ္႔မည္။ (၂၇)-ေလာဘပိတ္ဖံုး ျပည္လံုးဒိ႒ိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂၈)-အမိမျမင္ သားမျမင္ ထိုတြင္ဒိ႒ိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၂၉)-ထိုသည့္အခါ မိစၦာအယူ ႀကီးသူငယ္သား အယူမွား၍ တရားပ်က္ကြယ္ျဖစ္လိမ္႕မည္။ (၃၀)-က်င့္ဝတ္မမွန္ စိတ္ေဖါက္ျပန္၍ တရားခြ်တ္ယြင္း မိမပ်က္တို႔ အဝတ္မလံုျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၁)-ပ်ိဳပ်ိဳအိုအို ေမာင္ကို အိမ္ေထာင္ျပဳလိမ္႔မည္။ (၃၂)-အသေရထင့္ လူ႔အက်င့္လည္း မခြ်တ္ထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၃၃)-ေက်ာင္းထိုင္ရဟန္း အက်င့္ဆန္း၍ ရဟန္းမယားယူလိမ္႔မည္။ (၃၄)-အသေရအရွက္ လူ႔က်င့္၀တ္လည္း မခြ်တ္ထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၃၅)-တစ္ရာ့တစ္ပါး လူမ်ိဳးမ်ားလည္း ျခားနားမရွိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၆)-ေက်ာင္းအိမ္မေရြးတစိတ္ထဲလည္းျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၃၇)-ၿမိဳ႕ရြာျပည္သူ အပူဒုကၡမ်ားလိမ္႔မည္။ (၃၈)-ငတ္ႀကီးမြတ္ႀကီး ထိုဟာမ်ားလည္းျဖစ္လိမ္မည္။ (၃၉)-တရားမသိ ေမာဟမိ၍ ဒိ႒ိထိုခါမ်ားလိမ္မည္။ (၄၀)-ဘုရားေက်ာင္းကန္ ထိုအခါလည္း အမွန္မုခ်က္ပ်က္လိမ္႔မည္။ (၄၁)-ရတနာသံုးပါးဆိုသည္မ်ားကို အမွားလူထုထင္လိမ္႔မည္။ (၄၂)-ႀကီးသူအ၀တ္ ငယ္သူဝတ္ အဝတ္ထိုခါမ်ားလိမ္မည္။ (၄၃)-ေရႊေငြကိန္းေပ်ာက္ ေရွ႕ေနာက္သိျမင္ ရဟန္းရွင္လူ ခပ္သိမ္းသူမွာ စိတ္ပူေသာကမ်ားလိမ္႔မည္။ (၄၄)-သာသနာထြဋ္ ျမတ္ရဟန္းတို႔ အႏြမ္းထိုခါျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၅)-ဂုဏ္သေရရွိသူက သဘင္သမား၊ ဘုရားလူႀကီးက ေရႊကိုခိုး၊ အမ်ိဳးေကာင္းသၼီးကပိုက္ဆံ(ေဖးသာ)ရွာ၊ ဘုရားတကာကအရက္ေရာင္း၊ ဘုန္းႀကီးက ဇာတ္ကိုေထာင္၊ရဟန္းေတာ္က ဘိန္းကိုစား၊ လင္ရွိမယားက အပ်ိဳလုပ္၊ အရြယ္ယုတ္သူက အေရာင္တင္၊ အပ်ိဳမ၀င္ကရဲစား(ရည္းစား)ထား၊ ဆင္းရဲသားက သူေ႒းေယာင္၊ အဝတ္ေျပာင္မွ လူရိုေသ၊ အမိအဖက ကြ်န္ယုတ္ေကာင္း၊ သားသမီးက သခင္ေလာင္း၊ ေတာင္ေျမာက္မသိသူကို ေရွ႕ေဆာင္ထား၊ ေငြမ်ားလွ်င္ တရားႏိုင္၊ ရံုးထိုင္သူကလွ်ာႏွစ္ခြ၊ သဒၶါအေရးေျပာသူက တဏွာျဖစ္၊ ပဗၺဇၨိတရဟန္းက အေဖၚေရာေႏွာ၊ တကာဘုန္းႀကီးႏွင့္ တကာမ၊ တရားျပသူက စာမတတ္၊ မတတ္ခ်င္သူက မသူေတာ္၊ လူေဘာ္လူၾကြားမွ အမ်ားယံု၊ ေငြကုန္ခံႏိုင္မွ တရားတက္၊ ဘုရားတည္သူက အျမတ္စား၊ နတ္၊သိၾကားကိုျပ၍ ေငြကိုယူ၊ ေပၚေတာ္မူကို လွည့္၍ေရာင္း၊ ေက်ာင္းကန္ဘုရားျပ၍ ေငြသတၱာလုပ္၊ သုတ္အဘိဓမၼာ သီခ်င္းျဖစ္၊ ခ်စ္ခင္သမွ် သမုဒၵယ တဏွာ၊ ဥပသကာအလုပ္ႏွင့္ မယားကိုေကြ်း၊ အသက္ေမြးမႈႏွင့္ ရဟန္းေယာင္၊ သဒၶါရွားပါးလို႔ ဒါနကိုဝယ္၊ သံသရာရွည္တယ္လို႔ အလွဴကိုမေပး၊ အေၾကြးေပးသူက ကြ်န္ႏွင့္တူ၊ ေၾကြးယူသူက သခင္ျဖစ္၊ မိဘအေပၚမွာအဆိုးႀကီးဆိုး၊ ေယာကၡမကိုေတာ့ အေကာင္းေျပာ၊ ဗိုလ္မယားလုပ္ခ်င္သူက တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္သၼီး၊ ေက်ာင္ထိုင္ဘုန္းႀကီးမွ ဂုဏ္ထင္ေပၚ၊ ဘုန္းႀကီးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြကို အပ်ိဳ အအိုေတြကဝိုင္း၊ ဘုရားတံတိုင္းမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳ၊ ကမၼ႒ာန္းလုပ္ရန္ ေအာင္သြယ္လုပ္၊ ဂိုဏ္းအုပ္ဆရာေတာ္က မိမကို ရဟန္းျပဳ၊ မယ္သီလက ပူဆြဲေဆာင္မ၊ ေဆာင္ဒါက အပ်ိဳတစ္ခုလပ္၊ က်မ္းကန္မတတ္သူက ပရမတ္စကားေျပာ၊ တရားေဟာဘုန္းႀကီးက ဟာသျဖစ္၊ နိဗၺာန္ဆုေတာင္းသမွ် ၾကက္ဝက္ေသ၊ အခါႀကီးရက္ႀကီးႀကံဳက အသားသတ္သူမွာ အျမတ္ရ၊ သီလေဆာက္တည္သူက အေကာင္းႀကိဳက္၊ လူမိုက္ႏွင့္ေပါင္းသူက အသက္ရွည္၊ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္သူကို လူမယံု၊ ရိုးသားသူက အတိုးယူ၊ ေက်ာင္းကန္ဘုရား၌ ခိုက္ရန္ျဖစ္၊ ဆရာအသစ္ ေက်ာင္းကိုထိုင္၊ မေသခင္က မိဖ ဆရားသၼားကို ပုတ္ခတ္ အေမြလု၊ မသာ အသုဘခ်သူက သီခ်င္းဆို၊ တရားမွန္ကို အမွားယူ၊ မယ္သူေတာ္က ရဲစား(ရည္းစာ)ထား၊ ဘုရားသြားရင္း လင္ရ၊ တရားနာရင္း အိမ္ေထာင္က်၊ ဘာဝနာပြါးရင္း မ်က္ေစာင္းထိုးလည္း ျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၆)-ရဟန္းဦးစီး အၿပီးထိုခါ ၿမိဳ႕ျပည္ရြာမွာ မဟာတပ္ႀကီးဖြဲ႔လိမ္႔မည္။ (၄၇)-သာသနာတဝက္မခြ်တ္ထိုခါ မွန္စြာစစ္ႀကီးျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၄၈)-ပါပလူမိ်ဳး အက်င့္ဆိုးတို႔ အရိုးေတာင္ႏွယ္ပံုလိမ္႔မည္။ (၄၉)-မုဏိႏွစ္ပါး ေခြ်းကားၿပိဳင္ၿပိဳင္ ထြက္လိမ္႔မည္။ (၅၀)-ေျမႀကီးငလွ်င္လႈပ္လိမ္႔မည္။ (၅၁)-မိုးျပင္းေလျပင္း တိုက္ေခတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပည္တြင္း ျပည္ရြာပ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၂)-ရမ္းၿဗဲ မာန္ေအာင္ အိမ္တစ္ေထာင္ႏွင့္ ႏွစ္ေကာင္ကြ်ဲႏြားက်န္လိမ္႔မည္။ (၅၃)-ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕ႀကီး အၿပီးထိုခါၿပိဳလိမ္႔မည္။ (၅၄)-ရမ္းၿဗဲ မာန္ေအာင္ သတိေဆာင္ ဥာဏ္ေရာင္လင္းမွလြတ္လိမ္႔မည္။ (၅၅)-မယူျမစ္ႀကီး လႈိင္းႀကီးထ၍ ရွိသမွ်လူ ျပဳန္းလိမ္႔မည္။ (၅၆)-ဂစၦပနဒီ သရီရမ္းေခ်ာင္း အေပါင္းလူတို႔ပ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၇)-ျမန္မာျပည္ကို မသြယ္မွန္စြာ မသမာတရုပ္ဖ်က္လိမ္႔မည္။ (၅၈)-ကုလားတရုပ္ ရန္ေဘးခ်က္ေၾကာင့္ ဗမာ ရခိုင္ ထိုခါစစ္ပြဲျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၅၉)-ျမန္မာျပည္ႀကီး အၿပီးထိုခါပ်က္လိမ္႔မည္။ (၆၀)-ေအာက္သားမတစ္စံု ဆန္တစ္ဒံုႏွင့္ လိုလိုသမွ် မုခ်ထိုခါရလိမ္႔မည္။ (၆၁)-ေရႊတိဂံုဘုရား ျမတ္ရွင္ေစာကို ကုလား တရုပ္ဖ်က္လိမ္႔မည္။ (၆၂)-ျမန္မာအမ်ား လက္နက္စြဲကိုင္ မခံႏိုင္၍ စစ္ၿပိဳင္လည္းထိုး၊ အယုတ္ထိုခါ ေရွ႕ဗမာတို႔ ေသြးေခ်ာင္းထိုခါစီးလိမ္႔မည္။ (၆၃)-သံုးႏွစ္တိုင္တိုင္ အႏိုင္ယူခါ ျမန္မာျပည္္ကို မသမာတရုပ္စိုးလိမ္႔မည္။ (၆၄)-တရုပ္ကရႈံး ဗမာျပဳန္း စံုးစံုးထိုခါနစ္လိမ္႔မည္။ (၆၅)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ဓညာမွာ မဟာမုဏိ ေစတီျမတ္ကို ေခြးအမ်ိဳးကုလားဆိုးတို႔ လူမ်ိဳးကိုဖ်က္ လုယက္တိုက္ခိုက္ျပဳလိမ္႔မည္။ (၆၆)-မ်ိဳးျမတ္ရခိုင္ ဓညျပည္သား ေယာက်္ားမိမ ဒုတ္ဓားစသည္ ရသည့္လက္နက္ ဆြဲလွ်က္ကိုင္ၿပီး စစ္ႀကီးထိုခါျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၆၇)-ထုိသည့္အခါ ေရမွာနဂါး ေက်ာက္ငႏြားးတို႔ ေၾကာက္၍ေပၚလာ စစ္ပြဲမွာလည္း မွန္စြာမုခ်က္ရပ္လိမ္႔မည္။ (၆၈)-ထိုသည့္အခါ မင္းစႀက္ာႏွင့္ ၀ိဇၨာအေပါင္း ကူညီေလာင္း၍ ရွိသမွ်ရန္စ ျပည္ဓညမွာ မုခ်က္ထိုခါရွင္းလိမ္႔မည္။ (၆၉)-အေနာက္ကုလား ပစၥည္းမ်ားကို သေဘၤာယာဥ္ႏွင့္ မုခ်တင္ေဆာင္ေျပးလိမ္႔မည္။ (၇၀)-ရခိုင္ျပည္သား လူအမ်ားလည္း တရားထိုခါေစာင့္လိမ္႔မည္။ (၇၁)-ထိုသည့္အခါ မဟာမုဏိ ဘုရားႀကီးလည္းေပၚလိမ္႔မည္။ (၇၂)-ရွင္ေတာ္ဘုရားမွာ ျပည္ျမန္မာက ၾကြလာၿပီးေနာက္ ျမင့္ေမာက္ရွိေန(ငါးက်ီးေတာင္ဖ်ား)မွာ ရုပ္ပြါးကိုယ္ေတာ္ ထိုခါသံုးဝါဆိုလိမ္႔မည္။ (၇၃)-ထိုသည္အခါ ေရႊက်ံဘုရား ၾကြျငားအမွန္ေရာက္လိမ္႔မည္။ (၇၄)-ထိုသည့္အခါ သမိုင္းအရ ျပည္ဓညမွာ ေရႊအထင္ရွား သြန္းလုပ္ထားသည့္ ဘုရားမဟာက်ီ တစ္လီမက်န္ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (ရ၅)-ရာဇာမင္းသား သြန္းလုပ္ထားသည့္ ဘုရားျမတ္စြာ မွန္စြာထိုခါ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (၇၆)-တဖန္ထိုမွ မင္းေစာလွ၏ တည္ထားဘုရား ဒုကၠန္သိန္သို႔ ၾကြေရာက္လာလိမ္႔မည္။ (၇၇)-တပါးထိုသူ ဖေယာင္းယူသည္ မင္းဘူးတည္ထား ကိုးေသာင္းလႈိင္ေခါင္း ကိုယ္ေတာ္က်ိန္းလိမ္႔မည္။ (၇၈)-ခုခါမတရား က်င့္ေနျငား၍ တရားဖ်က္သူ အပူဒုကၡေရာက္လိမ္႔မည္။ (၇၉)-ထိုသံၾကားရ ေၾကာက္ကိန္းလွ မုခ်ထိုခါေတြ႔လိမ္႔မည္။ (၈၀)-ဘုရားမသိ ထိုျပည္ရြာမွာ မွန္စြာမုခ်ေပ်ာက္လိမ့္မည္။ (၈၁)-မူဆလင္ကုလား လူမ်ိဳးမ်ားတို႔ အမ်ားထိုခါျပန္လိမ္႔မည္။ (၈၂)-ဖေယာင္းလူမ်ိဳးအက်င့္ဆိုးတို႔ တန္ဘိုးမရွိျဖစ္လိမ္႔မည္။ (၈၃)-ထိုသည့္အခါ ျပည္ဓညာမွာ မဟာၿမိဳ႕ႀကီး ေဝသာလီမွာတည္လိမ္႔မည္။ (၈၄)-ေျမာက္ဦးနန္းရာ မဟာသိမ္ႀကီး အၿပီးထိုခါေဆာက္လိမ္႔မည္။ (၈၅)-ရွင္ေတာ္ဘုရား ၾကြေရာက္လာျငား မမွားထိုသိမ္ က်ိန္းလိမ္႔မည္။ (၈၆)-မင္းတို႔ႀကိဳဆို လူပုဂၢိဳလ္တို႔ ထိုထိုသီလျပည့္လိမ္႔မည္။ (၈၇)-ဖေယာင္းလူမ်ိဳး တန္ခိုးမရွိ ျပည္ျမန္မာက ထြက္ခြာၿပီးေနာက္ သူမင္း ငါမင္း အခ်င္းခ်င္းတို႔ စစ္ခင္းထိုခါမ်ားလိမ္႔မည္။ (၈၈)-တိုင္းသူျပည္သား လူအမ်ားမွာ အမိမဲ့သား ေရနည္းငါးသို႔ မင္းကမရွိ ထင္မိထင္ရာ လူတကာတို႔ မိစၦာဝါဒ ကဲ့သို႔ မမွ်တရား ႏိုင္သူက ျပဳလိမ္႔မည္။ (၈၉)-ျမန္မာ ရခိုင္ပ်က္စီးတိုင္၍ ကယ္ႏိုင္သူရွား ျပည္သား ဒုကၡေရာက္လိမ္႔မည္။ (၉၀)-ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ စိုးသည့္မင္းစစ္ မရွိခိုက္ကို အလိုက္သင့္စြာ ေနတတ္ပါက တရားသူ တရားကူက လု႔ယူမရဘဲ ဒုကၡထြက္လိမၼည္။ (၉၁)-ရတနာသံုးပါး ျမတ္တရားကို အၿမဲမကြာ ကိုးကြယ္ပါ၍ ေန႔ညမျပတ္ ဆည္းကပ္ၾကပါေလ အို..ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔----------။ ဤသည္ကား စႏၵာသူရိယမင္းလက္ထက္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ရခိုင္ျပည္သို ၾကြခ်ီလာ၍ ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ဗ်ာဒိတ္တရားေတာ္ျဖစ္ေလသည္။ ရကၡိင္ သမိုင္းအမီြသ်ွင္

မိုး စႏၵာ
30 Oct 2017 · 1.9K views
10:05
#ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသျခင္း ႏွင့္ #အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ... (#ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ) (#မွားမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မျပင္ဘဲအမ်ားေနာက္လိုက္ရင္ #အမွားးေတြၾကာၿပီးအမွန္ေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္) (#ဒီေန႔အတြက္အေကာင္းဆုံးေပးခ်င္တဲ့ပို႔စ္တစ္ခုပဲ) "ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား"ရဲ႕ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြေတြအေၾကာင္း"-စာေတြေရးေပးေနတာသိေတာ့ "ဒကာတစ္ေယာက္"က.... အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ ေတြမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာမွာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသၿပီးေသရတယ္-ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊ "ဟုတ္တယ္"ဆုိရင္, တပည့္ေတာ္ ဖတ္ဖူး တဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ- ရဟန္းတစ္ပါး ဟာ ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိကုိယ္ ဓားနဲ႔လွီးၿပီး သတ္ေသသြားေပမယ့္ အဲဒီအခုိက္မွာ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔လည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ "ရဟႏၲာ"ျဖစ္သြားရင္ ေနာင္ဘဝ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လားဘုရား၊ ဒါဆုိရင္, ဒီ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတဲ့ကိစၥ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ဘုရားလုိ႔ ေမးဖူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီ "ဒကာ"ေျပာမွပဲ ဘုန္းဘုန္းအေတြးထဲမွာ, ဒီ"အဖန္ငါးရာငါးကမၻာ ကိစၥ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လဲြေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အလဲြကုိ တင္ျပေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္းနဲ႔ အဖန္ငါးရာငါးကမၻာအေၾကာင္း"ကုိ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္" အခုလုိ တင္ျပျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့, အဲဒီလုိ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလည္း ဘဝေပါင္းငါးရာ တုိင္ေအာင္ အခုလုိပဲ သတ္ၿပီး ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ အေတာ့္ကုိလဲြေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား ေဟာမဟုတ္သလုိ... က်မ္းဂန္မွာပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ "ပိဋကတ္ေတာ္"မွာလာတဲ့ "ဇာတ္ေတာ္တစ္ခု"ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ"ဇာတ္ေတာ္"က- ဧကနိပါတ္ ၊ မတကဘတၱဇာတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"မွာ "ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာႀကီးတစ္ဦး"ဟာ, "ေသသူ"ကုိ ရည္စူးၿပီး "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ဖုိ႔ ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာ အဲဒီ"ဆိတ္"ဟာ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ရယ္လည္းရယ္ၿပီး၊ ငုိလည္းငုိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ "ဆရာႀကီး"က... "ဘာေၾကာင့္ ရယ္လည္းရယ္၊ ငိုလည္းငုိတာလဲ?"လုိ႔ေမးေတာ့ "ဆိတ္"က, ကၽြႏ္ုပ္လည္း အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ... အခု ဆရာႀကီးလုိပဲ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကုိ လည္ျဖတ္သတ္ခဲ့မိလုိ႔ အဲဒီ..."အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြး"ဟာ ဒီဘဝ အထိ "ဘဝေပါင္း (၄၉၉)ဘဝ" တုိင္တုိင္ လည္ျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း။ ဒီလုိဝဋ္ေၾကြးကုိ ေနာက္ တစ္ဘဝပဲ ခံၿပီးရင္ ကုန္ဆုံးေတာ့မွာ... ျဖစ္တာကုိေတြးၿပီး ဝမ္းသာလုိ႔ ရယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔။ ငုိတာကေတာ့- အခု အကၽြႏု္ပ္ကုိ သတ္မယ့္ "ဆရာႀကီး"လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိပဲ "ဘဝေပါင္းငါးရာ အသတ္ခံရေတာ့မွာပါလား"လုိ႔ ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ငုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ "ဆရာႀကီး"ဟာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး "ဆိတ္"ကုိမသတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္... "အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြး"႐ွိတဲ့ "ဆိတ္"ဟာ တစ္ေနရာမွာ "မုိးႀကိဳး"ထိလြင့္လာတဲ့ "ေက်ာက္ခ်ပ္"ထိၿပီး လည္ပင္းျပတ္ကာ ေသသြားခဲ့ရပါတယ္။ "ဝဋ္ေၾကြး"ပါလာေတာ့တစ္ဦး မသတ္လည္း တစ္ခုခုနဲ႔ ေသသြားရတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ"ကုိၾကည့္ရင္- "ဆိတ္"ဟာ အတိတ္ဘဝ လူျဖစ္စဥ္က "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ခ့ဲမိတဲ့ "ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ "ဘဝေပါင္းငါးရာ"တုိင္ေအာင္ အသတ္ခံၿပီး ေသခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ... ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသလုိ႔ "အဖန္ငါးရာ၊ ဘဝငါးရာ"ခံရတာ မဟုတ္ဘဲ, သူမ်ားကုိ သတ္မိတဲ့ "အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"လာ အေၾကာင္းကုိ "နားစြန္နားဖ်ား" ၾကားမိရာက "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ၊ငါးကမၻာ ခံရတယ္"ဆုိၿပီး ျမန္မာမ်ား အမွတ္လဲြေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့... "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာအထိ အဲဒီလုိ ထပ္တူသတ္ေသရမယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ "လဲြေနတယ္"ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေျပာေတာ့- "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတာမဟုတ္ဘူး"ဆုိၿပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာလည္း မလုပ္မိၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မဟုတ္တာဆုိ သိပ္ၿပီးအတုယူတတ္တာ ဆုိေတာ့ သူမ်ားသတ္ေသတာေတြၾကည့္ၿပီးကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသမိမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာပါ။ ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာက... အဲဒီလုိ စိတ္ညစ္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ရဲ႕ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ, ဘယ္လုိမွ "ေကာင္းတဲ့စိတ္အေတြး" မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္၊ ဒီစိတ္နဲ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အဆုံးစီရင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘဝ မွာ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး။ "ေသခါနီးမွာျဖစ္တဲ့ စိတ္အစဥ္"ဟာ ေနာက္"ဘဝ"မွာ အရင္ အက်ိဳးေပး တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ "ေသခါနီးစိတ္အစဥ္"ဟာ "အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္"ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား "သတ္ေသမႈ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး, ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာနဲ႔ သူတပါးကုိ သတ္လိုက္တာ မွာ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ ဘဝငါးရာ အဖန္ငါးရာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ၿပီးေသရတယ္"ဆုိတာ... အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊ သူတပါးကုိ ကုိယ္က သတ္တာဆုိရင္ေတာ့, သတ္တဲ့"စိတ္ေစတနာ"အတုိင္း ဒီ"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ကုိ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတတ္ၿပီး,"အကုသိုလ္"အျပစ္ သိပ္ႀကီးရင္ "ဘဝေပါင္း ငါးရာ"အထိေတာင္ ခံရတတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသမႈအပုိင္း"မွာလည္း- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ သတ္လုိက္တဲ့ အပုိင္း"မွာ "အျပစ္မ႐ွိ"ေပမယ့္။ "ေဒါသအေလ်ာက္ သတ္မိရင္"ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"ဆုိတာ ခုနေျပာသလုိ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ မေကာင္းႏုိင္တဲ့အတြက္, "ေသၿပီးေနာက္ အပါယ္ဘုံဘဝ"ေတြအထိ ေရာက္ေစႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ "ဗုဒၶ"လက္ထက္က ဝဂၢလိ အမည္ရွိတဲ့ "မေထရ္တစ္ပါး"ဟာ"ခႏၶာကုိယ္"ကုိၿငီးေငြ႕ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္တဲ့အတြက္ "ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိ ဓားနဲ႔ျဖတ္ၿပီး သတ္ခဲ့တယ္"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္, အဲဒီ"မေထရ္"ဟာ ဒီအခုိက္မွာ "ေဝဒနာ"ကုိ႐ႈ လုိက္တဲ့အတြက္ "ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္"-လုိ႔ ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ (၄၉) မွာ ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္း"မွာ ဒီလုိသတ္ေသလုိက္တဲ့အတြက္ "အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံစရာမရွိေတာ့ဘူး"ဆုိတာ သတိျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက- ျမန္မာအမ်ား အမွတ္မွားေနၾကတဲ့ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ လဲြေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေၾကာင္း၊ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္တဲ့ကံ"မဟုတ္ဘဲ "သူမ်ားကုိ သတ္ခဲ့တဲ့ ပါဏာတိပါတ ကံ"မ်ိဳးကသာ "ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံ အႀကီးအေသး"ကုိလုိက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ "ဘဝ ေပါင္းငါးရာ"အထိ ျပန္လည္ အသတ္ခံရတတ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္းမွာ "ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္"တဲ့အတြက္ "ပါဏာတိပါတကံ ကုိ က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္"အတုိင္း ျပန္ခံရတာေတြ မရွိေပမယ့္, "ေလာကဓံ"ကုိ မခံႏုိင္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ဟာ အေသ မေကာင္းတဲ့အတြက္ "ဘဝကူး" လည္း မေကာင္းႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသတာလည္း လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း" သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္- "လဲြေနၾကတဲ့ အလဲြ"ေတြထဲမွာ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသရတတ္တယ္"ဆုိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ "အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အလဲြဟာလည္း နည္းနည္းေလးမဟုတ္ "အမ်ားႀကီးကုိ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု"သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္။ ဒီလုိအလဲြမ်ိဳးကုိ... အစဥ္အဆက္ အ႐ုိးစဲြေနေအာင္ မလဲြမိၾကဖုိ႔နဲ႔ တကယ္ သတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ ကိေလသာေတြကုိသာ အၿပီးသတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း.... လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ အသိဝင္ကာ ျပဳျပင္ႏုိင္ဖုိ႔ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ ဖတ္ဖူး မွတ္သားဖူးေသာစာစုမ်ားကို ဓမၼဒါျပန္လည္မွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္

#ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသျခင္း ႏွင့္ #အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ... (#ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ) (#မွားမွန္းသိလွ်က္နဲ႔မျပင္ဘဲအမ်ားေနာက္လိုက္ရင္ #အမွားးေတြၾကာၿပီးအမွန္ေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္) (#ဒီေန႔အတြက္အေကာင္းဆုံးေပးခ်င္တဲ့ပို႔စ္တစ္ခုပဲ) "ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား"ရဲ႕ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြေတြအေၾကာင္း"-စာေတြေရးေပးေနတာသိေတာ့ "ဒကာတစ္ေယာက္"က.... အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ ေတြမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာမွာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသၿပီးေသရတယ္-ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊ "ဟုတ္တယ္"ဆုိရင္, တပည့္ေတာ္ ဖတ္ဖူး တဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ- ရဟန္းတစ္ပါး ဟာ ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိကုိယ္ ဓားနဲ႔လွီးၿပီး သတ္ေသသြားေပမယ့္ အဲဒီအခုိက္မွာ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔လည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။ "ရဟႏၲာ"ျဖစ္သြားရင္ ေနာင္ဘဝ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လားဘုရား၊ ဒါဆုိရင္, ဒီ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတဲ့ကိစၥ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ဘုရားလုိ႔ ေမးဖူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီ "ဒကာ"ေျပာမွပဲ ဘုန္းဘုန္းအေတြးထဲမွာ, ဒီ"အဖန္ငါးရာငါးကမၻာ ကိစၥ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လဲြေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အလဲြကုိ တင္ျပေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္းနဲ႔ အဖန္ငါးရာငါးကမၻာအေၾကာင္း"ကုိ "လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္" အခုလုိ တင္ျပျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့, အဲဒီလုိ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလည္း ဘဝေပါင္းငါးရာ တုိင္ေအာင္ အခုလုိပဲ သတ္ၿပီး ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ အေတာ့္ကုိလဲြေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရား ေဟာမဟုတ္သလုိ... က်မ္းဂန္မွာပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ "ပိဋကတ္ေတာ္"မွာလာတဲ့ "ဇာတ္ေတာ္တစ္ခု"ေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ"ဇာတ္ေတာ္"က- ဧကနိပါတ္ ၊ မတကဘတၱဇာတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"မွာ "ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာႀကီးတစ္ဦး"ဟာ, "ေသသူ"ကုိ ရည္စူးၿပီး "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ဖုိ႔ ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာ အဲဒီ"ဆိတ္"ဟာ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ရယ္လည္းရယ္ၿပီး၊ ငုိလည္းငုိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ "ဆရာႀကီး"က... "ဘာေၾကာင့္ ရယ္လည္းရယ္၊ ငိုလည္းငုိတာလဲ?"လုိ႔ေမးေတာ့ "ဆိတ္"က, ကၽြႏ္ုပ္လည္း အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ... အခု ဆရာႀကီးလုိပဲ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကုိ လည္ျဖတ္သတ္ခဲ့မိလုိ႔ အဲဒီ..."အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြး"ဟာ ဒီဘဝ အထိ "ဘဝေပါင္း (၄၉၉)ဘဝ" တုိင္တုိင္ လည္ျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း။ ဒီလုိဝဋ္ေၾကြးကုိ ေနာက္ တစ္ဘဝပဲ ခံၿပီးရင္ ကုန္ဆုံးေတာ့မွာ... ျဖစ္တာကုိေတြးၿပီး ဝမ္းသာလုိ႔ ရယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔။ ငုိတာကေတာ့- အခု အကၽြႏု္ပ္ကုိ သတ္မယ့္ "ဆရာႀကီး"လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိပဲ "ဘဝေပါင္းငါးရာ အသတ္ခံရေတာ့မွာပါလား"လုိ႔ ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ငုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ "ဆရာႀကီး"ဟာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး "ဆိတ္"ကုိမသတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္... "အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြး"႐ွိတဲ့ "ဆိတ္"ဟာ တစ္ေနရာမွာ "မုိးႀကိဳး"ထိလြင့္လာတဲ့ "ေက်ာက္ခ်ပ္"ထိၿပီး လည္ပင္းျပတ္ကာ ေသသြားခဲ့ရပါတယ္။ "ဝဋ္ေၾကြး"ပါလာေတာ့တစ္ဦး မသတ္လည္း တစ္ခုခုနဲ႔ ေသသြားရတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ"ကုိၾကည့္ရင္- "ဆိတ္"ဟာ အတိတ္ဘဝ လူျဖစ္စဥ္က "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ခ့ဲမိတဲ့ "ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ "ဘဝေပါင္းငါးရာ"တုိင္ေအာင္ အသတ္ခံၿပီး ေသခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ... ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသလုိ႔ "အဖန္ငါးရာ၊ ဘဝငါးရာ"ခံရတာ မဟုတ္ဘဲ, သူမ်ားကုိ သတ္မိတဲ့ "အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"လာ အေၾကာင္းကုိ "နားစြန္နားဖ်ား" ၾကားမိရာက "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ၊ငါးကမၻာ ခံရတယ္"ဆုိၿပီး ျမန္မာမ်ား အမွတ္လဲြေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့... "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာအထိ အဲဒီလုိ ထပ္တူသတ္ေသရမယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ "လဲြေနတယ္"ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိေျပာေတာ့- "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတာမဟုတ္ဘူး"ဆုိၿပီး စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာလည္း မလုပ္မိၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မဟုတ္တာဆုိ သိပ္ၿပီးအတုယူတတ္တာ ဆုိေတာ့ သူမ်ားသတ္ေသတာေတြၾကည့္ၿပီးကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသမိမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာပါ။ ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာက... အဲဒီလုိ စိတ္ညစ္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ရဲ႕ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ, ဘယ္လုိမွ "ေကာင္းတဲ့စိတ္အေတြး" မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္၊ ဒီစိတ္နဲ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အဆုံးစီရင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘဝ မွာ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး။ "ေသခါနီးမွာျဖစ္တဲ့ စိတ္အစဥ္"ဟာ ေနာက္"ဘဝ"မွာ အရင္ အက်ိဳးေပး တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ "ေသခါနီးစိတ္အစဥ္"ဟာ "အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္"ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား "သတ္ေသမႈ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး, ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာနဲ႔ သူတပါးကုိ သတ္လိုက္တာ မွာ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္ ဘဝငါးရာ အဖန္ငါးရာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ၿပီးေသရတယ္"ဆုိတာ... အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊ သူတပါးကုိ ကုိယ္က သတ္တာဆုိရင္ေတာ့, သတ္တဲ့"စိတ္ေစတနာ"အတုိင္း ဒီ"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ကုိ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရတတ္ၿပီး,"အကုသိုလ္"အျပစ္ သိပ္ႀကီးရင္ "ဘဝေပါင္း ငါးရာ"အထိေတာင္ ခံရတတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသမႈအပုိင္း"မွာလည္း- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ သတ္လုိက္တဲ့ အပုိင္း"မွာ "အျပစ္မ႐ွိ"ေပမယ့္။ "ေဒါသအေလ်ာက္ သတ္မိရင္"ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"ဆုိတာ ခုနေျပာသလုိ "ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ မေကာင္းႏုိင္တဲ့အတြက္, "ေသၿပီးေနာက္ အပါယ္ဘုံဘဝ"ေတြအထိ ေရာက္ေစႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ "အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ "ဗုဒၶ"လက္ထက္က ဝဂၢလိ အမည္ရွိတဲ့ "မေထရ္တစ္ပါး"ဟာ"ခႏၶာကုိယ္"ကုိၿငီးေငြ႕ၿပီး "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္တဲ့အတြက္ "ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိ ဓားနဲ႔ျဖတ္ၿပီး သတ္ခဲ့တယ္"လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္, အဲဒီ"မေထရ္"ဟာ ဒီအခုိက္မွာ "ေဝဒနာ"ကုိ႐ႈ လုိက္တဲ့အတြက္ "ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္"-လုိ႔ ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ (၄၉) မွာ ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္- "ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္း"မွာ ဒီလုိသတ္ေသလုိက္တဲ့အတြက္ "အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံစရာမရွိေတာ့ဘူး"ဆုိတာ သတိျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက- ျမန္မာအမ်ား အမွတ္မွားေနၾကတဲ့ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ လဲြေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေၾကာင္း၊ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္တဲ့ကံ"မဟုတ္ဘဲ "သူမ်ားကုိ သတ္ခဲ့တဲ့ ပါဏာတိပါတ ကံ"မ်ိဳးကသာ "ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံ အႀကီးအေသး"ကုိလုိက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ "ဘဝ ေပါင္းငါးရာ"အထိ ျပန္လည္ အသတ္ခံရတတ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္းမွာ "ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္"တဲ့အတြက္ "ပါဏာတိပါတကံ ကုိ က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္"အတုိင္း ျပန္ခံရတာေတြ မရွိေပမယ့္, "ေလာကဓံ"ကုိ မခံႏုိင္လုိ႔ "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ဟာ အေသ မေကာင္းတဲ့အတြက္ "ဘဝကူး" လည္း မေကာင္းႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိနည္းနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသတာလည္း လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း" သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္- "လဲြေနၾကတဲ့ အလဲြ"ေတြထဲမွာ- "ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသရတတ္တယ္"ဆုိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ "အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အလဲြဟာလည္း နည္းနည္းေလးမဟုတ္ "အမ်ားႀကီးကုိ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု"သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္။ ဒီလုိအလဲြမ်ိဳးကုိ... အစဥ္အဆက္ အ႐ုိးစဲြေနေအာင္ မလဲြမိၾကဖုိ႔နဲ႔ တကယ္ သတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ ကိေလသာေတြကုိသာ အၿပီးသတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း.... လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ အသိဝင္ကာ ျပဳျပင္ႏုိင္ဖုိ႔ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ ဖတ္ဖူး မွတ္သားဖူးေသာစာစုမ်ားကို ဓမၼဒါျပန္လည္မွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္

OO Aung Kyyaw
25 May · 25 views